که افتاده در آب 

در دلم هستی و بین

من و تو فاصله هاست ...

در پهنه ی طلائی دریا

از مهر ، می ستود ...

در چشم من ولیکن

لبخند او بر آمدن آفتاب بود

آن شب

دستم را گرفته بود و می کشید

زین به بعد همه ی عمرم را

بیراهه خواهم رفت

اسب در حسرت خوابیدن گاری چی

و مرد گاری چی در حسرت مرگ ...

آری چیزی بیش از این نیست زندگی

حسرت دقایق از دست رفته

حسرت یار بی وفا

حسرت عمر گذشته

و هزاران حسرت که در اطاق انتظار قلبمان

منتظر تیشه زدن به روحمان هستند .

این روز ها دلتنگیم ...

این روز ها تنهاییم ... تنها

و عمر ما به همین سادگی گذشت .

آنان که دیروز ها قلبی به یادگار کشیده اند

شاید امروز .....