ناگهان چقدر زود دیر شد ...

خداحافظ ، شاید بعد از آزمون مهم بازگشتی باشد

اگر نه ، تمام شعر هایم تقدیم شما ...

امیدوارم خورشید همیشه بر فصل های سرد زندگی شما بتابد ...

هر آغازی پایانی دارد و من هم اکنون تمام شدم ...

دکتر شریعتی :

< خدایا آنچنان غریق دریای غربتمان نکن که به هر خاشاک عاطفه ای چنگ بزنیم

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست ،

هرکسی نغمه ی خود خواند و برفت ،

صحنه پیوسته به جاست ،

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد .

دعایم کنید ، به امید شعری جدید ... بدرود

                                                  بدرود